verslag 27 maart: Oud Zuid, Jong Zuid?

Oud Zuid, Jong Zuid?

Lees hier het verslag van de avond, of download het verslag als pdf

 

Verslag bijeenkomst 'Oud Zuid, Jong Zuid'

27 maart, buurthuis Lydia


Welkom

Frank van Schaik heet iedereen welkom en introduceert de gasten:




Campagne In Mijn Wijk

Tjerk Dalhuizen zet uiteen waarom huurdersverenigingen De Pijp en Zuid i.s.m. het Wijk Steunpunt Wonen een campagne voeren rond de woonvisie. Een woonvisie wordt aangekondigd, ontwikkeld en ter inspraak gelegd. Uiteindelijk reageren slechts weinig mensen op de woonvisie en dan veelal ook nog beroepsmatig. De huurdersverenigingen willen juist de meningen van bewoners als richtlijn voor de woonvisie.

Via flyers worden bewoners naar de website www.inmijnwijk.nl getrokken. Bewoners kunnen reageren op stellingen, enquêtes invullen, bellen, of naar de debatavonden komen. Inmiddels zijn er meer dan 1000 reacties op stellingen en enquêtes binnen gekomen. Tjerk spreekt de hoop uit dat het stadsdeel een visie ontwikkelt die gebaseerd op de meningen en wensen van bewoners.


Stelling: In Oud Zuid houdt men genoeg rekening met de woonwensen van ouderen

Arjen van der Leeuw, Egbert de Vries: In het stadsdeel is duidelijk sprake van een achterstand in de huisvesting van ouderen. Dit heeft te o.a. te maken met het feit dat bestaande bebouwing moeilijk is aan te passen aan de woon behoeften van ouderen. In nieuwbouw is dit beter te realiseren. Daarnaast wordt er in het stadsdeel veel waarde gehecht aan de bestaande bebouwing. Het is daarmee de vraag in hoeverre je aan de woonwensen van ouderen kunt voldoen

Er is tenminste 1 servicewijk gepland in de Marathonbuurt. Woonservicewijken kenmerken zich door een totaal pakket aan voorzieningen op redelijke afstand. Denk hierbij aan tafeltje dekje of hulp aan huis. Op termijn zullen er meerdere wijken worden gerealiseerd.

John Sedney: De huurdersbelangen van de ouderen worden niet genoeg behartigd. Hoewel de behoeften van ouderen al ruime tijd bekend zijn en niet veranderd zijn, blijft er sprake van lange termijn realisatie. Op korte termijn gebeurt er te weinig en oudere bewoners zouden dan ook harder aan de bel moeten trekken.

Publiek:

Er zijn te weinig geschikte woningen voor ouderen. Ouderen die wel willen verhuizen kunnen geen geschikte woning vinden.


Wat zijn eigenlijk de woonwensen van ouderen en zijn die bekend bij het stadsdeel?

Egbert de Vries: De woonwensen en behoeften van ouderen zijn bekend bij het stadsdeel. Dit heeft tot een technische plan geleid. Voor de praktische uitvoering ervan is het belangrijk om gesprekken aan te gaan met de ouderen, en hun concrete wensen mee te nemen.

Publiek:

Het publiek roept het stadsdeel op om behoeften van de buurt te inventariseren. Het is daarbij belangrijk dat onder voorzieningen voor ouderen ook wordt gedacht aan (betaalbare) winkels en sociale samenhang van een buurt.

Egbert de Vries geeft aan dat het stadsdeel beperkte invloed heeft op de 'winkels' als voorziening, maar ziet hier wel een rol voor de corporaties als 'verhuurder'. Zij bepalen uiteindelijk aan wie ze verhuren beschikken over een sturende werking van de huurprijs. Het stadsdeel kan wel overleggen met corporaties over het vestigingsbeleid van winkeliers.

Frank Agterkamp verwijst naar nota volkshuisvesting waarin corporaties werden verzelfstandigd, met als achterliggende gedachte dat corporaties zorg dragen voor lokale huisvesting en investeringen in de stad. Dit waren geen vrijblijvende afspraken.

Bij het huisvesten van speciale doelgroepen is het belangrijk dat er met de doelgroepen wordt overlegd. Er moet een vertegenwoordiger van deze groepen aan tafel zitten, daar waar de besluiten worden genomen. 82% van de gemeentes kampen met ouderenhuisvesting. Vaak wordt er in een 1 op 1 oplossing gedacht. Maar woongroep huisvesting van ouderen is ook een optie. Het stadsdeel zou dit aan corporaties kunnen voorleggen en hen herinneren aan hun maatschappelijke rol.

Egbert de Vries: Er vindt overleg plaats tussen huurders, stadsdeel en corporaties. Hierin worden prestatie afspraken gemaakt. Wanneer corporaties zich niet aan afspraken houden dan voelt het Stadsdeel zich ook niet gebonden aan toezeggingen.


Welke mogelijkheden bestaan er om de ouderenhuisvesting doelstellingen te halen?

Publiek:

1. begane grond en eerste etage corporatiewoningen niet meer verkopen maar geschikt maken voor ouderen

2. meer nieuwbouw voor ouderen


 

Zijn deze opties haalbaar?

Egbert de Vries:

Het aanpassen van bestaande woningen voor ouderen is mogelijk tot bepaald niveau. In nieuwbouw projecten zijn grotere aanpassingen te realiseren. In het stadsdeel Oud Zuid zijn echter niet veel nieuwbouw projecten. Om ouderenhuisvesting doelstellingen te realiseren is er een combinatie van het aanpassen van oudbouw én nieuwbouw nodig.


Moeten ouderen uit de buurt voorrang krijgen bij huisvesting in de buurt?

Marion Bakker, werkgroep ouderenhuisvesting: Kan 'binding met de regio' (stadsdeel) geen voorwaarde worden voor het toewijzen van woningen aan ouderen?


Egbert de Vries: Wethouder Herrema moet uiteindelijk naar deze regels kijken en de gemeenteraad neemt hierover een besluit. Het blijft natuurlijk een feit dat Oud Zuid een populaire buurt is om te wonen en dat geld voor jong en oud. Het stadsdeel heeft wel afspraken gemaakt met corporaties dat een deel van de woningen met voorrang aan bewoners uit de eigen buurt wordt toegewezen.

Vanuit het stadsdeel is sturing op corporatie woningen beter te realiseren is dan op particuliere verhuurders. Woningen die buiten de puntengrens vallen daar heeft het stadsdeel geen grip op. Woningen die binnen punten vallen, ook particuliere woningen, daar heeft het stadsdeel wel iets over te zeggen.


In de woonvisie staat dat het stadsdeel woonfraude gaat aanpakken. Valt speculatie hier ook onder?

Arjen van der Leeuw: Het stadsdeel is tegen speculatie, maar beschikt niet over middelen om dit tegen te gaan. Er is wel overleg met de centrale stad om te onderzoeken welke mogelijkheden er bestaan. Het stadsdeel heeft instrumenten nodig, en deze moeten via landelijke regelingen worden gecreëerd

Publiek:

Onderhuur is vaak een overlevingsstrategie van jongeren. Het project zoeklicht pakt 'kleinere' mensen i.p.v. de grote speculanten. Daarbij is het bestrijden van onderhuur geen oplossing voor het woning tekort, maar een symptoom bestrijding.


Wordt er in Oud Zuid genoeg rekening gehouden met jongeren? Wat komen jongeren tekort?

Agnes: Jongeren kampen net als veel andere doelgroepen met een tekort aan betaalbare sociale woningen. Wonen is een handelsproduct geworden en het recht op betaalbaar wonen is niet meer aanwezig. Het lijkt erop dat mensen zonder geld minder rechten en minder te kiezen hebben.

Zolderkamers en container woningen vormen een tijdelijke oplossing. Het stadsdeel zou moeten zoeken naar een structurele oplossingen. Ondanks het tekort aan woningen wordt er gesloopt. Woningbouwverenigingen verwaarlozen woningen, plegen jarenlang geen onderhoud met als gevolg dat de de panden moeten worden afgebroken. In de praktijk betekent dit een toename van koopwoningen ten koste van sociale huurwoningen. Op deze wijze wordt verwaarlozing vanuit de verhuurder beloond.


Zijn doelen van de woonvisie niet te vrijblijvend?

Agnes: Bewoners moeten zich organiseren als groep. Om als huurders een vuist te kunnen vormen moet je met veel actieve huurders zijn. Tijdelijke verhuur breekt de kracht van de zittende huurders; tijdelijke huurders hebben vrijwel geen rechten en kunnen geen aanspraak maken op beschermende maatregelen. Zij kunnen zich dan ook niet aansluiten bij de zittende huurders

Publiek: In de woonvisie gaat het over de het herverdeling van de bestaande woningvoorraad. Maar uiteindelijk moet er meer woonruimte komen i.p.v. het herverdelen van de schaarste. Het wonen als basisrecht lijkt dan ook verdwenen uit de woonvisie en door de privatisering van corporaties is er sprake van 'vermarkting' van het wonen.


Egbert de Vries: Wonen als basisrecht is een taak van de stadsdeel bestuurder. Tegelijkertijd is de behoefte groter dan aanbod en het stadsdeel kan niet voor iedereen een plek in Oud Zuid garanderen.

Vanuit de PvdA als politieke partij, wordt ernaar gestreefd om de rauwe kanten van het kapitalisme te bestrijden. Het is alleen de vraag of je hier genoeg instrumenten voor hebt. Hoewel de PvdA in het verleden de verzelfstandiging van corporaties heeft gesteund is het de vraag of dit succesvol is gebleken.

De verzelfstandiging van corporaties heeft ook voordelen. Corporaties springen beter in op de woonwensen van verschillende groepen bewoners en er is sprake van een professionalisering slag. Daarbij is het bouwen van sociale woningen onrendabel, en corporaties kunnen dat doen door de verkoop van woningen.

Egbert merkt op dat het overgrote deel van de woningcorporaties goed onderhouden woningen aanbieden tegen een redelijke huurprijs. De helft van alle woningen worden tegen een betaalbare huur aangeboden.

Heeft het stadsdeel sanctie mogelijkheden tegenover corporaties?

Egbert de Vries: Er bestaan geen duidelijke sanctiemogelijkheden, maar wel 'uitruil' mogelijkheden. In beleidsovereenkomsten worden de prestaties van zowel het stadsdeel als corporaties vastgelegd. Wanneer corporaties deze afspraken niet nakomen, dan vervallen ook de toezeggingen van het Stadsdeel m.b.t. het recht op extra verkoop. Het stadsdeel is ook bereid om zover te gaan. Egbert ziet echter geen aanleiding om te denken dat corporaties hun afspraken niet na zullen komen. Ook corporaties willen sociale huurwoningen: bezit is altijd handig en corporaties hechten nog steeds aan sociale doelstellingen.


Is het stadsdeel in staat is om de sociale woningvoorraad te beschermen?

Egbert de Vries: In de woonvisie is vastgelegd dat 45% van de woningen sociale huurwoningen blijven met een huurprijs tot maximaal 520 €. Dat betekent wel een afname van de sociale huur van 55% naar 45%.

Maarten Lubbers: Boven de bibliotheek is een blok sociale woningen van de woningcorporatie De Samenwerking'. Dit complex bestaat uit 110 maal 1 eenkamerwoningen, 70 maal 2-3 kamer woningen tegen lage huren. Er bestaan plannen van de woningcorporatie samenwerking om hier 70 woningen van 2/3 kamers van te maken met een huurprijs van 700 a 800€ huur. De huidige bewoners zijn tegen de plannen.

Er is een tekort aan woningen en er is behoefte aan kleine woningen. Hoe valt deze woning onttrekking te rijmen met tekort aan woningen?

Egbert de Vries: Het plan is bij het stadsdeel bekend, en men staat er niet positief tegenover. Het plan lijkt niet te voldoen aan de woning onttrekkingsregels. Het staat corporaties echter vrij om plannen te maken.

Publiek: Huurders zouden zich moeten verenigen en de krachten moeten bundelen. Dit kan o.a. door lid te worden van de huurdersverenigingen. Je kunt ook zelf het heft in handen nemen en een woning gaan kraken. Agnes geeft aan dat kraken ook symptoombestrijding is maar wel dwang uitoefent om woning schaarste aan te pakken.

Daarnaast wordt er vanuit publiek benadrukt dat het belangrijk is de positie van huurders in de woonvisie te bescherming. Ondersteuning van huurders is nodig en het stadsdeel zou een belangrijke rol moeten spelen in de ondersteuning van huurders , toezicht en controle op verhuurders.

Verder wordt er gesuggereerd dat leegstand in de Pijp niet acceptabel is, gezien de woningnood. Er wordt aangedrongen bij het Stadsdeel dat de regeling ' 1 jaar leeg dan terug in de reguliere huur' moet worden aanpast.

Arjen van der Leeuw: Het betreft hier een regeling op stedelijk niveau. 1 jaar is de maximale termijn waarin een woning leeg mag staan. Dat wil niet zeggen dat alle woningen een jaar leeg staan. Het stadsdeel vind een jaar ook lang en gaat kijken of zij iets aan de termijn kunnen wijzigen.

Afsluiting

Frank van Schaik bedankt iedereen en wenst het stadsdeel veel wijsheid en visie toe.

 

Een ogenblik geduld... de informatie wordt binnengehaald.